Έφτασε η ώρα....

Ελπίζω να κρατήσατε τα προσχήματα τις μέρες του Πάσχα. Εντάξει να φάτε, και να πιείτε. Αρκεί να μη το παρακάνατε.
Και τώρα τι έχει μείνει...

Μα οι εκδηλώσεις του σχολείου.


Είπαμε τη Τρίτη θα γίνει ο σχετικός ψιλοχοντροχαμός. Ελάτε από εκεί. Ελπίζω να αδειάσατε τη μέρα. Σας το έχω πει από καιρό.... τέλος πάντων... Όσοι δεν έρθουν θα χάσουν.

Δεν μπαίνω σε λεπτομέρειες. Ελάτε να τα πούμε.

Το πρόγραμμα είναι εδώ όπως και όλες οι  πληροφορίες...

Μπορείτε να δείτε και τον διάλογο εδώ... στο φατσοβιβλίο. Αν έρθουν οι 274 που λένε αλλά και άλλοι που δεν λένε, θα βγαίνουμε από τα παράθυρα.

Προσωπικά κυνηγάω απόφοιτους...( :)  χε χε!!!!) Να δούμε τι γίνεται τώρα, 3, 5, 10 χρόνια μετά.. ή και παραπάνω...ας πούμε 19 μετά τους πρώτους απόφοιτους του Ελληνικού τομέα, μια και αυτούς ξέρω εγώ.

Λοιπόν τη Τρίτη... στο σχολείο.

Τη καλησπέρα μου...

Δεκαπέντε μέρες μείνανε...

Κανονίστε τις δουλειές σας και φροντίστε να αδειάσετε τη Τρίτη 3 του Μάη. Σας το είχα γράψει κανένα μήνα νωρίτερα. Αλλά ποιος θυμάται... έτσι σας το ξαναθυμίζω.

Λοιπόν έχουμε και λέμε...

Το απόγευμα της Τρίτης 3 Μαΐου του 2011 θα γίνουν οι κεντρικές εκδηλώσεις για τα τριαντάχρονα του σχολείου. Μπορείτε να δείτε το σχετικό EVENT στο Facebook και να δείτε εδώ λεπτομέρειες.

Να σας πω δυο πραγματάκια έτσι για να το καταλάβετε.

Τα μαθήματα θα σταματήσουν στις 12.00 και μετά θα γίνει "Ανάστα ο Κύριος" για μια ακόμα φορά. Δηλαδή, θα στηθούν εκδηλώσεις, θα αναρτηθούν ταμπλό, θα μπουν πίνακες, θα κρεμαστούν αφίσες. Θα στηθούν projectors και οθόνες και δεν ξέρω και εγώ τι άλλο έχει φανταστεί η κάθε ομάδα. Μέχρι τις 2.30 θα είναι όλα έτοιμα και το σχολείο θα ανοίξει για να περάσετε να δείτε τις εργασίες των μαθητών.

Αυτό θα μείνει όλη τη μέρα και στις 7.30 θα ξεκινήσει η κεντρική εκδήλωση. Με παρουσίαση από τον γενικό Διευθυντή, του νέου, ανανεωμένου σχολείου, μέσα στον 21 αιώνα και με καινούργιες δυνατότητες και προοπτικές.

Εκεί σας θέλουμε κοντά μας. Να σας δούμε, να γελάσουμε, να θυμηθούμε καταστάσεις και φάσεις, να δούμε πόσο αλλάξατε και να δείτε πόσο αλλάξαμε. Θα είμαστε όλοι εκεί. Όλοι όσοι περάσαμε από το σχολείο, είναι προσκεκλημένοι. Και αυτοί που πήραν απολυτήριο, όλοι εσείς δηλαδή, αλλά και οι συνάδελφοι που έφυγαν από το σχολείο.

Θα είναι δηλαδή μια γιορτή που θα γίνει καλύτερη, όσο περισσότεροι είμαστε. Και όσοι περισσότεροι είμαστε, τόσο περισσότεροι θα γνωριστείτε μεταξύ σας, που είναι και αυτό σημαντικό.

Κανονίστε λοιπόν να βρεθείτε όλοι εκεί. Δεν ξέρω πότε θα γίνει η άλλη επετειακή συνάντηση στο σχολείο. Άρα είναι μια μοναδική ευκαιρία. Μη  τη χάσετε.

Εμείς θα είμαστε εκεί και θα σας περιμένουμε.

Τη καλησπέρα μου...

Και έτσι γυρίσαμε από τη Σικελία...

Χθες μετά τα μεσάνυχτα - γύρω στη μία επιστρέψαμε από μια τετραήμερη εκπαιδευτική εκδρομή στη Σικελία. Το πρόγραμμα ήταν ένα διαθεματικό και διατομεακό (partenariat) πρόγραμμα που σκοπό είχε να μελετήσει τη Σικελία τόσο από την κλασσική της άποψη, όπως τον ρόλο της σαν αποικία μεγάλων αρχαίων Ελληνικών Πόλεων και ταυτόχρονα να μελετήσει τη γεωλογική ιστορία της.

Από τη κλασσική σκοπιά επισκεφτήκαμε το Ελληνικό θέατρο στη Ταορμίνα, τον Αρχαιολογικό χώρο της Νεάπολης στις Συρακούσες, την Ορτυγία, αλλά και το αρχαιολογικό μουσείο στο Λίπαρι και ...δεν μπορώ να θυμηθώ τι άλλο. Γυρνάγαμε συνέχεια. Από την άλλη σκοπιά ανεβήκαμε στα 2500 μέτρα στην Αίτνα και βγήκαμε βόλτα στον κρατήρα του 2002, όπου το περιβάλλον και το όλο σκηνικό ήταν... το κάτι άλλο.Επίσης η επίσκεψη στις Αιολίες νήσους που είναι όλες ενεργά ηφαίστεια, είναι και το Στρόμπολι εκεί, ήταν μια μοναδική εμπειρία.

Προς το παρόν θα μείνουμε σε αυτά. Όπως συνηθίζω θα γράψω οδοιπορικά για την εκδρομή με πολύ υλικό, στη Βδέλλα 2. Οπότε υπομονή. Ακόμα περνάω ταινίες στον υπολογιστή.

Τη καλησπέρα μου...

Ροκ...ων νεα...

Οι αδελφοί Ρόκοι (σαν τους Ντάλτον ακούγεται...)...Ξανά από την αρχή...

Ο Στέφανος Ρόκος και ο Δημήτρης Ρόκος (Χμ!!! Καλύτερο φαίνεται...)...λοιπόν....

Ο Στέφανος και ο Δημήτρης Ρόκος μέσα από τον ΚΟΡΜΟΡΑΝΟ μαζί με πολύ κόσμο διοργανώνει έκθεση αφίσας. Το κειμενάκι όπως μου ήρθε φαίνεται παρακάτω.

Ο Κορμοράνος διοργανώνει μια μεγάλη Έκθεση Αφίσας στο Bios στις 6,7,8 Απριλίου.

Στο τριήμερο αυτό θα εκτίθενται όλες οι αφίσες (πρωτότυπα σχέδια και ανατυπώσεις) που δημιουργήθηκαν για τα events του Κορμοράνου τα τελευταία 8μιση χρόνια της λειτουργίας του.

Θα είναι μια ωραία έκθεση που θα συνοδεύεται από live, dj set και afterparties

Αναλυτικά ολόκληρο το πρόγραμμα και όλες τις πληροφορίες για το τριήμερο μπορείτε να βρείτε εδώ>  http://www.kormoranos.gr/p/events.html

Τα εγκαίνια της έκθεσης θα γίνουν την Τετάρτη 6 Απριλίου στις 18.00 το απόγευμα

Ο Δημήτρης έδωσε και δυο συνεντεύξεις που μπορείτε να τις διαβάσετε στους συνδέσμους που ακολουθούν....

http://www.avopolis.gr/greek-interviews/37760-2011-03-31-09-43-31

http://www.athinorama.gr/clubbing/articles/?id=10270

Για μένα τα πράγματα είναι δύσκολα. Θα ήθελα πάρα πολύ να έρθω γιατί - ως γνωστόν - γίνεται τρελάδικο στα εγκαίνια και βρίσκεται πολύς κόσμος...Βέβαια η πιο κοινή ερώτηση είναι ... Τι κάνει το σχολείο; Τόσο που σκέφτομαι να κυκλοφορήσω με μια ταμπελίτσα που να λέει...  : "Το σχολείο είναι καλά..." Κάτι σαν ΑΑ. Θα δω τι θα κάνω....

Ανεβάζω και τρεις αφίσες

Του Στέφανου για το live του Max Tundra την Πέμπτη 7 Απριλίου στον χώρο της έκθεσης, την αφίσα του Δημήτρη Ρόκου για το afterparty των εγκαινίων και την πρόσκληση του τριημέρου, έργο του Χάρη Λαγκούση.

Μέχρι τότε τη καλησπέρα μου και καλό Σαββατοκύριακο.

Ένα μαθητικό συγκρότημα της Σχολής μας...

Μια ομάδα μαθητών έφτιαξε ένα συγκρότημα και βγήκε στο διαδίκτυο. Φέτος πέρασαν στη δεύτερη φάση του Schoolwave. Τους ευχόμαστε να περάσουν και στην τελική φάση και να τους καμαρώσουμε...σε συναυλία live.

Δείτε πως παρουσιάζουν τον εαυτό τους μέσα από ένα κείμενο που έστειλαν...

Τimes Have Changed (T.H.C.)

Στο συγκροτημα ειμαστε επτα μελη …

Πετρος Χρηστακης : φωνητικα

Μαρκος Τζιωτης : φωνητικα , μπασο

Αντωνης Χριστοδουλακης : πληκτρα

Νικος Καναρελης : κιθαρα

Γιωργος Σακελλαριου : κιθαρα

Γιωργος Καρυδης : κιθαρα

Γιωργος Ελευσινιωτης : drums

Ήταν αρχές της περσινής σχολικής χρονιάς , μέσα Οκτωβρίου , όταν μια μέρα , ενώ γνωριζόμασταν αρκετά καλά πλέον , αποφασίσαμε να "φτιάξουμε" ένα συγκρότημα . Άρχισε από μια συνάντηση σε ένα σπίτι όπου απλώς παίζαμε μουσική για εξάσκηση και φίλους, και έτσι καταλάβαμε πως μας αρέσει η ιδέα από τη μια και από την άλλη καταλάβαμε πως ταιριάζουμε και μπορούμε να λειτουργήσουμε σαν συγκρότημα.

Ήμασταν τότε τα παιδιά του σχολείου (Πέτρος, Μάρκος , Νίκος , Γιώργος, Αντώνης ) και αρχικά παίζαμε όποτε βρισκόμασταν σκόρπια και για την παρέα. Οι πρόβες μας ουσιαστικά άρχισαν όταν προστέθηκε ο Mike στο σχήμα (ο πρώτος μας ντράμερ)… Τον πρώτο καιρό δουλεύαμε σε διασκευές κυρίως και σιγά σιγά αυτονομηθήκαμε και αρχίσαμε να δουλεύουμε σε δικά μας κομμάτια.

Το πρώτο μας ολοκληρωμένο τραγούδι ήταν το "never be the same" αφιερωμένο στον Γρηγοροπουλο . Μετά από μερικές συναυλίες στο συγκρότημα ήρθε ο Γιώργος Ελευσινιωτης (ugn) μετά την αποχώρηση του Mike . Ένα ακόμη μέλος προστέθηκε στο συγκρότημα ως βασική κιθάρα , ο Γιώργος Καρύδης . Έτσι αποκτήσαμε υπόσταση συγκροτήματος και το όνομα του συγκροτήματος καταλήξαμε ότι θα είναι "Times Have Changed" (σε συντομία T.H.C.).

Όταν πλέον σταθεροποιηθήκαμε σαν σύνθεση, επεξεργαστήκαμε τον ήχο μας και κυρίως τις εντάσεις και τον συγχρονισμό μας. Προχωρήσαμε τότε σε μια ακόμα σύνθεση στην οποία αφιερωθήκαμε πολύ καιρό που έχει τον τίτλο : "Every night on my own". Στα μέσα του Οκτωβρίου μπήκαμε στο studio . Μετά από πολύ δουλειά τελειώσαμε το demo με τα δυο μέχρι στιγμής ηχογραφημένα μας κομμάτια :

“Every night on my own”,

«Όνειρα με ημερομηνία λήξης.»

Η τελευταία φάση του συγκροτήματος μέχρι σήμερα (μετά από ακόμα μια σύνθεση) είναι η επιλογή του συγκροτήματος στις οντισιόν του Schoolwave …

Επιρροές για εμάς υπήρξαν πολλές και κυρίως διαφορετικές για το κάθε μέλος . Κύριες είναι οι Pink Floyd , AC/DC , Guns n’ Roses , Jimmy Hendrix , Oasis …

Προσπαθήσαμε όμως σε όλη την πορεία μας να δημιουργήσουμε τον δικό μας τρόπο και ήχο …

Η διαδικτυακή μας παρουσία είναι εδώ : http://www.myspace.com/thc2010

Δείτε και δύο φωτό που μου έστειλαν....

Αυτά για σήμερα... 

Είστε για Ρόκο; Αν ναι υπομονή... έρχεται.

 

Τη καλησπέρα μου... 

Έχω μια μανία με τα αστέρια... κοινώς μια STARMANIA

STARMANIA είναι μια ροκ όπερα που δημιουργήθηκε το 1976-78 από τους Λυκ Πλαμοντόν και Μισέλ Μπερζέ. Πάνω σε αυτή την όπερα στηρίχτηκαν οι καθηγητές της Σχολής και έφτιαξαν τους Διάττοντες Αστέρες.

Έτσι κινητοποίησαν περίπου 100 μαθητές άλλους σε χορευτικό, άλλους στο τραγούδι, άλλους "στο παρασκήνιο" για να ζωγραφίσουν τα σκηνικά και άλλους στην τεχνική υποστήριξη. Όλα αυτά τα παιδιά μαζί έδωσαν μια παράσταση που απολαύσαμε όλοι όσοι βρεθήκαμε χθες στο σχολείο. Όσοι δεν μπόρεσαν θα δοθούν δυο παραστάσεις στο Μέγαρο Μουσικής τη Παρασκευή και το Σάββατο.Αλλά   μάλλον χάσατε, γιατί νομίζω ότι εξαντλήθηκαν οι προσκλήσεις. Αλλά παρόλα αυτά όσοι ενδιαφέρονται ας ρωτήσουν κατά "σχολείο μεριά" για το τι γίνεται.

Για να παρηγορηθείτε πάντως όσοι δεν θα τα καταφέρετε... ρίξτε μια ματιά στις φωτογραφίες...

Οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν, με το κινητό μου, και χωρίς φλας. Βλέπετε πάντα μου την έδιναν όλοι αυτοί που με τα φλας διαταράσσουν την ροή μιας παράστασης για να πάρουν μια καλά φωτισμένη αλλά εντελώς επίπεδη φωτογραφία. Έτσι θα δείτε "κόκκο τάλληρο" και μια ανισορροπία στα χρώματα αλλά είναι "αυθεντικές" με τα φυσικά χρώματα των "τεχνικών φωτισμού".


Άλλη μια διαφορετική όψη της σχολής μας. Χθες βράδυ γίναμε θέατρο...

 Ο Γενικός Διευθυντής κ. Malleyran προλογίζει την εκδήλωση...

Ακολουθούν διάφορες σκηνές από την παράσταση.

Τη καλησπέρα μου...

Τα νέα από Θεσσαλονίκη... μέρος 2ο

Όπως σας είχα υποσχεθεί, εδώ έχω την εργασία των παιδιών όπως παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη. Επίσης έχουμε και την παρουσίαση Power Point όπως παρουσιάστηκε στο συνέδριο. Για όποιον θέλει δε να ξανακούσει την συνέντευξη μπορείτε να την ακούσετε εδώ.

Η εργασία των μαθητών.

Η παρουσίαση των μαθητών.

Και μια βολτίτσα μπροστά στο Λευκό Πύργο.

Σύντομα ακολουθεί ενημέρωση... για Comenius... αν με ενημερώσουν και εμένα...

Τη καλησπέρα μου...

Μιλώντας για Βόλλεϊ...

Σήμερα ήρθε και μίλησε στους μαθητές ο "βόλεϊμπολίστας", προπονητής και καθηγητής Φυσικής Αγωγής, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, κ. Γιάννης Λάιος.
Ο κ. Λάιος μίλησε στους μαθητές για το μέλλον της πετοσφαίρισης στην Ελλάδα.
Μέσα από τη συζήτηση οι μαθητές μπόρεσαν να εκτιμήσουν την σημασία της άθλησης στην σωστή ανάπτυξη και στην υγεία.
Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε σήμερα 28 Μαρτίου 2011 στο CDI και την παρακολούθησαν ο Γενικός Διευθυντής της Σχολής κ  Malleyran, η Διευθύντρια του Γυμνασίου κ. Χατζηκωνσταντίνου και οι γυμναστές κ. Τριανταφύλλου και κ. Μπουμπούκης όπως και ένας μεγάλος αριθμός μαθητών, του Γυμνασίου και του Λυκείου.

Στο στιγμιότυπο που ακολουθεί φαίνεται η παραδοσιακή αναμνηστική φωτό με τους κ. Malleyran και τον κ. Λάιο και τη κ. Χατζηκωνσταντίνου με τους Γυμναστές μας κ. Τριανταφύλλου και κ. Μπουμπούκη.

 

Και εδώ η φωτογραφική μηχανή της στιγμής που ακούει στο όνομα κινητό LG ARENA κάλυψε το γεγονός.

Τώρα που το θυμήθηκα... έρχονται σύντομα...Η ερευνητική εργασία των μαθητών πάνω στο πράσινο σχολείο και ένα μαθητικό συγκρότημα από τη Σχολή μας...

(Νομίζω προδιαφήμιση το λένε..... :) )

Η σχολική γιορτή της 25ης Μαρτίου.

Έγινε σήμερα η σχολική γιορτή της 25ης Μαρτίου. Είχε ένα αφηγηματικό χαρακτήρα επικεντρωμένο πάνω στο γιατί έχουμε αυτή την Εθνική Γιορτή αλλά και στα πρόσωπα γύρω από αυτήν.

Όπως κάθε χρόνο το χορευτικό της κας Τριανταφύλλου έκλεψε τη παράσταση.  Φέτος μετά από πολλά χρόνια, το χορευτικό ήταν μικτό. Μέχρι πέρυσι το αποτελούσαν μόνο κορίτσια, ενώ φέτος μέσα στη δύναμη είχαν ενσωματωθεί και πολλά από τα αγόρια.

Κάτι που πιθανότατα δεν είναι γνωστό, είναι η συμβολική σημασία, αυτού του χορευτικού. Πάντα απαρτίζεται από παιδιά της Γ λυκείου και σχεδόν πάντα η έξοδός τους με το τραγούδι από το χώρο του χολ, σηματοδοτεί την αναχώρησή τους και από το σχολείο και το ξεκίνημα τους στη ζωή που ακολουθεί μετά. Αυτό από μόνο του δίνει μια μεγάλη σημασία σε αυτό το χορό, αλλά ταυτόχρονα και ένα μεγάλο συγκινησιακό φορτίο.

Για μένα που έχω παρακολουθήσει 22 τέτοια χορευτικά, κάθε χρονιά σημαίνει το κλείσιμο ενός κύκλου και ότι μια σειρά μαθητών  ετοιμάζεται να φύγει, να ανοίξει τα φτερά της και να ξεφύγει από τον προστατευμένο χώρο του σχολείου. Γιαυτό σχεδόν πάντα είμαι εκεί και καταγράφω αυτό τον συμβολικό χορό της Άνοιξης και της ολοκλήρωσης. Και φυσικά όλοι οι υπόλοιποι μαθητές μέσα στον ενθουσιασμό καταχειροκροτούν τους μαθητές της Γ' λυκείου, πολλοί ίσως μη πολυκαταλαβαίνοντας τι είναι αυτό που γίνεται μπροστά στα μάτια τους.

Εσείς θα αρκεστείτε σε μερικές φωτογραφίες. Φωτογραφίες που μόνο αναμνήσεις μπορούν να σας φέρουν....

Στο βάθος φαίνονται η ομάδα των μαθηματικών (κ. Σαλβάνος, Ψαρός, Γεωργαντάς ) και η κ. Κορόζη που θαυμάζουν και καμαρώνουν. Το ίδιο και όλοι εμείς που βλέπαμε από πιο "πάνω".

Τη καλησπέρα μου...

ΥΓ : Μη ξεχάσετε τη Τρίτη στις 9.00 το βράδυ το Star Mania στο σχολείο. Αν δεν μπορείτε στο σχολείο, μπορείτε να το παρακολουθήσετε τη Παρασκευή 1/4 και το Σάββατο 2/4  στο μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στην αίθουσα Σκαλκώτα, αλλά εκεί θα θέλετε πρόσκληση την οποία για να αποκτήσετε θα πρέπει να επικοινωνήσετε με το σχολείο.  Σε όλες τις περιπτώσεις η είσοδος είναι δωρεάν.

Ξαφνικά το χολ γέμισε μυρωδιές....

Και φτάσαμε σήμερα στην 6 ώρα. Και εκεί το μάθαμε... Στο CDI  γίνεται εκδήλωση για την "βδομάδα γεύσης".

Τι είναι αυτό πάλι...Μια βδομάδα γεμάτη γεύσεις... Πίσω από την εκδήλωση η Σοφία Καραβιώτη,η οποία με τα παιδιά τους Γυμνασίου πειραματίστηκε στις γεύσεις...Και δεν φτάνει που πειραματίστηκαν,,, αλλά μοιράστηκαν μαζί μας τα αποτελέσματα του πειραματισμού τους. Για να καταλάβετε τι εννοώ... ρίξτε μια ματιά εδώ...


Στην αρχή εκτέθηκαν τα εδέσματα. Κατά δήλωση των παιδιών τα έφτιαξαν τα ίδια...
 Αν είναι έτσι έχουμε πολλά να ελπίζουμε ότι δεν θα πέσει πείνα.

Νομίζω ότι εύκολα ο μπουφές μπορεί να χαρακτηριστεί εντυπωσιακός...

 Αφού τα είδαμε καλά καλά, μετά τα φάγαμε.... Τι μόνο για την έκθεση θα τα είχαμε;

Όλα τα εκθέματα καταναλώθηκαν με μοναδική όρεξη... Πως αλλιώς θα έκλεινε η "Βδομάδα των γεύσεων"... χωρίς γεύση...

Μερικά εδέσματα φτιάχτηκαν επί τόπου οπότε το "γουόκ" πήρε φωτιά.

Σήμερα ήρθε από το σχολείο και η Λόλα Γιαννοπούλου (2003) με σπουδές μουσικής στη Γαλλία. Στη Γαλλία είχανε βρεθεί με την Θεοδώρα Ψυχογιού (1992) που είναι καθηγήτρια μουσικολογίας σε Πανεπιστήμιο της Γαλλίας, (αν θυμάμαι καλά τον όρο), και δεν ξέρανε ότι είχανε τελειώσει το ίδιο σχολείο.


Καταλάβατε γιατί γκρινιάζω συνέχεια για το σύλλογο. Γνωριστείτε επιτέλους... Δουλεύετε στις ίδιες εταιρείες και δεν γνωρίζεστε γιατί απέχετε 3-4 χρόνια στα απολυτήρια της Σχολής. Και αυτό έχει γίνει.

Είπαμε ...Τρίτη 9 το βράδυ στη Σχολή έχουμε StarMania. Τι είναι αυτό; Μια ροκ όπερα. Όσοι την παρακολούθησαν πέρυσι που έγινε για πρώτη φορά, είπαν ότι ήταν καταπληκτική. Όσοι εμπλέκονται στη φετινή είπαν ότι είναι πολύ ανώτερη... Λοιπόν τι λέτε δεν θέλετε να ξέρετε από πρώτο χέρι;
Μία ώρα και σαράντα λεπτά με ροκ μουσική από τους μαθητές της Σχολής... Για περάστε να σας δούμε...


Τη καλησπέρα μου...

Τα νέα από Θεσσαλονίκη....

Γύρισαν τα παιδιά μας από τη Θεσσαλονίκη. Είχαν βρεθεί εκεί με την κ. Κορόζη την Πα - Σα - Κυ για να πάρουν μέρος στο πρώτο Πανελλήνιο Συνέδριο Νέων Επιστημόνων. Το συνέδριο αυτό έδινε την δυνατότητα σε μαθητές να ανακαλύψουν το κόσμο της επιστήμης και της επιστημονικής εργασίας.
Συμμετείχαν με θέμα το πράσινο σχολείο. Εκεί λοιπόν είχαν μια μοναδική εμπειρία. Μπορείτε να τους ακούσετε να τη περιγράφουν οι ίδιοι πατώντας ΕΔΩ.

Για μια ακόμη φορά οι μαθητές μας είχαν μια εμπειρία μοναδική, όπως είπαν οι ίδιοι. Μια εμπειρία που σίγουρα θα τη θυμούνται σε όλα τα χρόνια που θα έρθουν.

Είναι σημαντικό να αντιληφθούμε όλοι εμείς οι εκπαιδευτικοί τι σημαίνει για τους μαθητές μια τέτοια εμπειρία. Το αν διακριθήκαμε ή όχι... (που διακριθήκαμε γιατί η εργασία προτάθηκε σαν η πιο πρωτότυπη  επιστημονική εργασία)  είναι δεύτερο. Το γεγονός ότι μπορέσαμε να δώσουμε στα παιδιά αυτά την δυνατότητα να έχουν μια τέτοια εμπειρία είναι το σημαντικότερο.

Η κατάληξη είναι ότι μας (τους) άρεσε τόσο που σίγουρα θα το ξανακάνουμε.

ΥΓ : μόλις μου δώσουν τη εργασία και το Power Point, θα επανέλθω και θα σας πω που μπορείτε να τα βρείτε...


Α! και κάτι άλλο μια και το συζητάμε...Τι κάνετε τη Τρίτη 29 Μαρτίου ή τη Παρασκευή 1 και Σάββατο 2 Απριλίου... Κανονίστε κάποια από τις μέρες αυτές να είστε άδειοι...  Τα αστέρια "τσαντίστηκαν" και τα έπιασε "μανία"... Υπομονή μέχρι αύριο...(μόλις μάθω αναλυτικά τι γίνεται... Εσείς κανονίστε να μπορείτε...)

Τη καλησπέρα μου...

Δεν άργησα....

Πόσα πια μπορούν να γίνουν σε δυο μέρες....Και όμως... Από την άλλη νομίζω ότι βρήκα τη δουλειά που θα κάνω αν αποφασίσω να αλλάξω επάγγελμα... : μεσημεράς σε μεσημεράδικο....

Λοιπόν έχουμε και λέμε... Δυο διακρίσεις στο τρίτο διαγωνισμό της Μαθηματικής Εταιρείας. Το τρίτος σημαίνει τελικός για συμμετοχή στην Εθνική ομάδα της Εταιρείας και συμμετοχή σε Ολυμπιάδα πλέον. Έτσι από την Γ' Γυμνασίου είχαμε τον Νίκο Μουζάκη με διάκριση (μέσα στους 24) και πολύ κοντά στη συμμετοχή στην Ολυμπιακή ομάδα, και την Αλεξάνδρα Βιώνη από την Α' Λυκείου..Μπράβο και στα δύο παιδιά και "εις ανώτερα".

Το επόμενο έχει να κάνει με την επιστροφή της επιτροπής μας από το MUN (Model United Nations) που έγινε στη Νέα Υόρκη. Ναι... τη γνωστή Νέα Υόρκη της Αμερικής. Περάσαμε απεναντι πια και ποιος μας σταματάει. Να σας πω δυο λόγια για το μοντέλο αυτό. Είναι ένα UN σε σμίκρυνση με θέματα από όλο το κόσμο που συμμετέχουν μαθητές από σχολεία πάλι από όλο το κόσμο. Έτσι εμείς στείλαμε μια ομάδα 19 μαθητών (από ελληνικό τομέα : Φαίδρα Βάκουλη, Σίντυ Δημουλά, Ραπτάκη Μελίνα, Φίλιππος Βιγγόπουλος και Αλέξανδρος Δημητριάδης). Η κ. Φαρμάκη που ήταν η εμψυχώτρια της ομάδας δυστυχώς δεν μπόρεσε να συμμετάσχει. Ας ακούσουμε καλύτερα τον Φίλιππο Βιγγόπουλο σε μια μίνι συνέντευξη που μας λέει πως δουλεύει το μοντέλο. Η ηχογράφηση δεν ήταν η καλύτερη και η συνέντευξη έγινε στο "πόδι" αλλά έτσι μαθαίνουμε... η επόμενη θα είναι καλύτερη. Η συνέντευξη είναι εδω.

Οφείλω να συμπληρώσω για την βραδιά Καββαδία ότι οι συνάδελφοι φιλόλογοι "πίσω" από την εκδήλωση ήταν οι κ. Αλιβέρτη, Παπαθανασίου και ο κύριος Σπηλιόπουλος. Και όπως πάντα εκδήλωση δεν γίνεται χωρίς τις κ. Κούβακα (μουσικός) και Ενγκελμαν (καλλιτεχνικών). Φυσικά τα παιδιά - όπως είπαμε - ήταν οι μεγάλοι πρωταγωνιστές.

Λοιπόν αυτά για τώρα... Αν μάθω κάτι άλλο πάλι τα λέμε.

Τη καλησπέρα μου.

Και έτσι έγινε και η βραδιά για το Καββαδία...

Ναι έγινε και αυτό. Και όπως γίνεται συνήθως δεν του δώσαμε τη διάσταση που έπρεπε. Προσωπικά το έμαθα χθες το πρωί. Και είμαι και στο σχολείο καθημερινά. Δηλαδή για να γίνω ακριβής το ήξερα. Δηλαδή ήξερα ότι ετοιμάζεται βραδιά αφιέρωμα στο Νίκο Καββαδία και τα τραγούδια του που έχουν μελωποιηθεί. Το ήξερα από τα παιδιά που συχνά πυκνά φεύγανε για προβες. Το μόνο που δεν ήξερα ήταν ποα ήταν η ακριβής μέρα και ώρα. Χθες το έμαθα, και αυτό μια και όλη την ημέρα το χωλ ήταν γεμάτο μουσική και τραγούδια.

Βλέπετε τις Δευτέρες έχω αρκετές ώρες στην 154Β  - όπως λέγεται η εργαστηριακή αίθουσα δίπλα στο χωλ για όποιον ξεχνάει - και τα άκουσα όλα. Οφείλω να ομολογήσω ότι το ένα τραγούδι ακουγόταν καλύτερα από το άλλο. Δηλαδή η βραδιά έδειχνε από το πρωί τι θα ήταν. Και σίγουρα προοριζόταν για μία από τις εκδηλώσεις του σχολείου μας που θα άφηναν ιστορία. Ήταν και ο Θάνος Μικρούτσικος επίσημος προσκεκλημένος, ο οποίος κατά το κοινώς λεγόμενον, έπαθε ένα κάτι τις από αυτά που είδε και άκουσε. Η εκδήλωση κάθε άλλο παρά σχολική - μαθητική έδειχνε. Δυστυχώς δεν είχα συνειδητοποιήσει ποια μέρα και ώρα θα γινόταν. Γιατί θα μπορούσα αυτά να τα είχα γράψει νωρίτερα και όσοι από εσάς θέλατε να περνούσατε μια βόλτα να τα λέγατε "μετά μουσικής".
Ναι... όχι να τα λέγαμε δυστυχώς. Και εγώ δεν μπόρεσα να είμαι εκεί. Βλέπετε το σεμινάριο για την επιμόρφωση  στις νέες τεχνολογίες που είμαι κάθε Δευτέρα και Τετάρτη είναι εντελώς ανελάστικό στις απουσίες.

Αυτό το συνήθειο να κάνουμε ένα σωρό εκδηλώσεις και να συμμετέχουμε σε ένα σωρό δραστηριότητες και να το κρατάμε μυστικό.... δεν μπορούμε να το ξεπεράσουμε. Εικοσιένα χρόνια στο σχολείο και ακόμα το ίδιο πράγμα. Και τώρα με τα ΙΝΤΕΡΝΕΤΙΑ και τα πισιά, θα έπρεπε να μην υπάρχουν μυστικά. Όοοοοοχιιιι. Εκεί εμείς. Γιαυτό και εγώ θα σας τα λέω όλα... όσα μαθαίνω θα τα βγάζω στη φόρα...Όλα στον Ιντερνετικό άερα λοιπόν.

Ξεκινάω...

Το τετραήμερο που πέρασε είχαμε ένα τμήμα στη Νότια Ιταλία. (Magna Grecia... αν θυμάμαι τον όρο). Να τα πούμε λεπτομερειακά.  Το Δ3 λοιπόν μέσα στο πλαίσιο ενός προγράμματος (projet) μελέτησε την ιστορία της Μεγάλης Ελλαδας και πήγε από κοντά να δεί κιόλας. Και είδε... και μίλησε Ελληνικά, και άκουσε Ελληνικά, και έζησε τέσερεις μέρες γεμάτες μοναδικές εμπειρίες. Και ήταν όλοι κατενθουσιασμένοι. Μα όλοι. Την εκδρομή οργάνωσαν και έτρεξαν - μερικές φορές κυριολεκτικά - η Ιωάννα Σαββινίδου, η Ζωή Λιβανού και ο Νίκος Χάμπεσης (από τον Γαλλικό τομέα). Στην εκδρομή συμμετείχε και η Διεθύντρια της Σχολής κ. Ζωή Πολυμεροπούλου.

Το τριήμερο που έρχεται μια ομάδα μαθητών μας της Β Λυκείου θα μας αντιπροσωπεύσει στη Θεσσαλονίκη σε ένα πανελληνιο Μαθητικό Συνέδριο με θέμα το Πράσινο Σχολείο. Το σχολείο μας αν δεν το ξέρετε είναι Πράσινο. Σε πολλά σημεία είναι Πράσινο. Για ένα κτίριο 30 χρονών - τουλάχιστον, ενσωματώνει τεχνικές και τεχνολογίες πολύ προχωρημένες για την τότε εποχή του και μέσα στα πράγματα στην σημερινή εποχή. Αυτά τα σημεία λοιπόν οι μαθητές μας θα παρουσιάσουν στο Συνέδριο. Η εργασία τους είναι καταπληκτική και είναι μάλλον βέβαιο ότι θα μας συζητάνε και εκεί για πολλές μέρες. Νομίζω ότι πρέπει να πούμε ποιοι είναι : η Ρουμπίνη Ποντικάκη, η Χριστίνα Ρόκα, η Έλλη Ρουκουνάκη και ο Στέφανος Χαλαμανδάρης. Εμψυχωτής και παρασκήνια δύναμη, η Βάλια η Κορόζη (Βιολόγος στο σχολείο).

Στην αρχή του Απριλίου θα έχουμε άλλο ένα τμήμα στη νότιο Ιταλία. Και αυτό μέσα στα πλαίσια ένός; projet. Λίγο διαφορετικό από το προηγούμενο. Θα είναι το Δ1 και θα πάμε Ρήγιο, Κατάνια, ΑΙΤΝΑ (!!!),  Αιόλια Νησιά, Συρακούσες. Ο άξονας είναι πολιτιστικός - γεωλογικός. Και δεν ξέρω αν το προσέξατε... είπα θα πάμε....Αυτό σημαίνει ότι θα είμαι και εγώ εκεί. Και μαζί με εμένα η βιντεοκάμερα μου και το κινητό μου... (ναι έχει αντικαταστήσει τη φωτογραφική μηχανή, και πιστέψτε με όχι χωρίς λόγο). Οπότε στην επιστροφή θα έχει πράμα.... Πλήρες ραπόρτο....Υπομονή...8-9-10-11 Απριλίου είναι οι ημερομηνίες.

Άντε να ευλογήσω και λίγο τα "γένια μου". Νομίζω ότι δεν χρειάζεται να σας πω ότι ασχολούμαι με τους υπολογιστές. Ε!!! Πες, πες, κάνε, κάνε όλο και κάτι γίνεται. Λοιπόν έχω την αίσθηση ότι ανοίγω δρόμους. Έτσι φέτος στο Πανελλήνιο Συνέδριο για τις Νέες Τεχνολογίες στην Εκπαίδευση μπήκα στο σώμα κριτών. Δεν ξέρω αν ύπάρχει άλλος ιδιωτικός εκπαιδευτικός σε αυτή τη λίστα. Μου δώσαν το δικαίωμα και έκανα αίτηση και έγινε δεκτή. Είναι μια αναγνώριση όπως και να το δεις. Αλλά δεν φτάνει αυτό. Κατεβαίνω και με εισήγηση στο ίδιο Συνέδριο. Η αλήθεια είναι ότι όλα αυτά τα χρόνια (μόλις 27 - από το 1984) που έχω υπολογιστή και ασχολούμαι δεν είχα προσπαθήσει να συμμετάσχω σε συνέδρια. Είχα κάποιες εισηγήσεις σε ημερίδες αλλά μέχρι εκεί. Νομίζω όμως τελικά ότι έχω κάτι να πω και έτσι ξεκίνησα πριν τρία χρόνια να κυνηγάω τα συνέδρια. Σε ποιο θέμα... Μα σε αυτό που πάντα κυνηγούσα... πως μπορεί ο υπολογιστής να αξιοποιηθεί στη τάξη. Τώρα το λένε "εφαρμογές των ΤΠΕ στην εκπαίδευση". Αλλά το ίδιο είναι. Αν θέλετε να μαθαίνετε σχετικά μπορείτε να διαβάζετε και στο www.alisavakis.gr διάφορες εξελίξεις. Σιγά μην δεν αποκτούσα υπόσταση στο Ιντερνετ....

Λοιπόν σταματάω. Έτσι μαχαίρι. Ξέρω ότι είστε όλοι πολυάσχολοι και πιθανόν να μη φτάσετε μέχρι εδώ. Αν φτάσατε σημαίνει ότι...

1. Είστε ρομαντικοί και σας λείπει το σχολείο.
2. Γράφω τόσο καλά που δεν σας άφησα να πάρετε ανάσα.
3. Τελικά δεν είστε τόσο πολυάσχολοι.
Εγώ διαλέγω 2.... γιατί άραγε;

Τη καλησπέρα μου σε όλους... Μόλις μαζέψω λίγο "πράμα" ακόμα για να σας ενημερώσω...θα τα πούμε... Πώς το είπαμε να δείς.... "insider στο LFH".

3 Μαΐου 2011 - μια ημερομηνία για να θυμάσαι.

Είναι η ημερομηνία που καθορίστηκε για την κεντρική εκδήλωση για τα 30χρονα του σχολείου.
Είναι ημέρα Τρίτη και οι εκδηλώσεις θα είναι όλη την ημέρα. Δεν έχει βγει αναλυτικό πρόγραμμα αλλά στα σχέδια υπάρχουν εκθέσεις, μαθητών, παλιών μαθητών, παρουσίαση εργασιών, ομιλίες, προβολές βίντεο, παλιές εκδηλώσεις και διάφορα άλλα. Θα έχουμε ένα χολ γεμάτο εκδηλώσεις, αλλά και έξω θα γίνουν πολλά. Στις αυλές γύρω γύρω.
Ακόμα είμαστε στη διερεύνηση δυνατοτήτων. Αλλά εσείς κρατείστε την ημερομηνία. Και κανονίστε κάποια στιγμή να σας δούμε. Εμείς κατά τα φαινόμενα "εκεί θα φάμε, εκεί θα πιούμε και μάλλον... εκεί θα κοιμηθούμε" εκείνη τη μέρα. Με άλλα λόγια θα κατασκηνώσουμε.

Η μεγάλη εκδήλωση θα γίνει το απόγευμα της Τρίτης με υψηλούς προσκεκλημένους. Ποιους δεν ξέρω αλλά ακούγονται μεγάλα ονόματα...(Αυτό λέγεται "προδιαφήμιση" για να σας κρατάω λίγο στη τσίτα.)

Στη πρώτη βδομάδα του Μαΐου θα γίνουν θεατρικές παραστάσεις, παρουσίαση ρόκ όπερας στο Μέγαρο Μουσικής, εκδηλώσεις στο σχολείο συνέχεια. Θα είναι μια βδομάδα τρέλλας, (εντός και εκτός εισαγωγικών). Και φυσικά σας θέλουμε κοντά μας... να γνωρίσετε τους καθηγητές σας που ήταν συμμαθητές σας σε κάποια άλλα σχολεία της Αθήνας, όταν εσείς είσασταν στο σχολείο.... Ναιιιιι πέρασε ο καιρός και η μέση ηλικία του Συλλόγου προσεγγίζει την ηλικία των πρώτων αποφοίτων μας. Ευτυχώς που είναι και ο Λιβανός και ανεβάζει λίγο τον μέσο όρο.... (ναι κρατάει χρόνια... αυτή η "κολόνια").

Αλλά δεν είναι μόνο εκείνη η μέρα. Θα γίνουν πολλές εκδηλώσεις σχετικά με την επέτειο.

Λοιπόν μένετε συντονισμένοι και παρακολουθείτε τις εξελίξεις.

Τη καλημέρα μου.

Θυμάμαι... την πρώτη εκδρομή.

Ήταν 1992 όταν αποφοίτησαν οι πρώτοι μαθητές μας. Και έπρεπε να πάμε στην πενταήμερη (έτσι τη λέμε). Και κάναμε συνεδρίαση για να αποφασίσουμε που θα πάμε για πρώτη εκδρομή. Μήπως ξέραμε και εμείς τι είναι πενθήμερη εκδρομή. Κάποιοι συνάδελφοι είχαν εμπειρία από πολυήμερες εκδρομές... εγώ δεν είχα την παραμικρή. Πως να είχα άλλωστε... Τριών χρονών καθηγητής ήμουνα. Και αποφασίσαμε...να πάμε Κρήτη και δη Ηράκλειο. Ψάξαμε και βρήκαμε ένα καλό ξενοδοχείο αλλά είχε ένα μικρό πρόβλημα... ήταν 8 χιλιόμετρα έξω από το Ηράκλειο. Μη γνωρίζοντας τότε είχαμε το πούλμαν μόνο για τις διαδρομές.

Μας πάει λοιπόν στο ξενοδοχείο και μας αφήνει στις 9 το πρωί!!! Μέγα λάθος διότι ως γνωστόν τα δωμάτια δίνονται μετά τις 12 ή ακόμα καλύτερα μετά τις 2-3 το μεσημέρι. Εντάξει είχαμε πάρει το πρώτο αεροπλάνο, είχαμε κοιμηθεί ελάχιστα, είμασταν κουρασμένοι, αλλά πόσο...κατά τις 10 -11 το πρωί άρχισε η γκρίνια. Και φυσικά δεν μπορούσαμε να μετακινηθούμε. Να πάμε στη πόλη αλλά πως;

Είπαμε λοιπόν να επικοινωνήσουμε με το "γραφείο" για να ζητήσουμε πούλμαν να μας πάει στο Ηράκλειο και να γυρίσουμε σε 3 ώρες (12 με 3 δηλαδή) και μας ζήτησε 80.000 δρχ (τότε) ποσό υπερβολικό, όταν το μηνιάτικο ήταν 180-200.000 δρχ. Καλά του είπαμε...
Και πήραμε το ΚΤΕΛ που μας έστειλε λεωφορείο, μας κατέβασε στη Πλατεία και μετά ξαναγυρίσαμε με τον ίδιο τρόπο. Κόστος; 70 δρχ ( 2Χ35 δρχ) το άτομο. Αισχροκέρδεια; Δεν νομίζω...

Μετά το μπάνιο στη πισίνα. Είχε εξωτερική πισίνα και φυσικά δεν βαστιόνταν κάποιοι. Κανονίσαμε να έχει περάσει κανένα τρίωρο από το φαγητό και δόθηκε η πολυπόθητη άδεια.
Και εμείς πήραμε το καφέ και κάτσαμε και κάναμε τους... ναυαγοσώστες. Θυμάμαι ακόμα τον ...Γιάννη να κάνει "μπόμπες" στη πισίνα και να πετάει μεγάλες ποσότητες πισινόνερο παντού. Η ορμητικότητα του ...Γιάννη είχε αίσιο αποτέλεσμα μια και παίζει στην Εθνική ομάδα Ράγκμπυ, όπου διαπρέπει.

Μετά το μπάνιο το φαγητό. Τη πρώτη βραδιά πάλι είχαμε πρόβλημα με το πούλμαν, που δεν είχαμε. Αλλά είμασταν τυχεροί. Ακριβώς απέναντι από το ξενοδοχείο ήταν ένα κέντρο με "μουσική - κονσέρβα" και είπαμε να του κάνουμε κατάληψη. Όπερ και εγένετο.
Είχαμε το μαγαζί σχεδόν όλο δικό μας. Μόνο μια παρέα καμιά δεκαριά γερμανοί ή αυστριακοί ήταν μαζί μας. Αφού χορέψανε - χορέψαμε και το ευχαριστηθήκαμε συνειδητοποιήσαμε ότι το είδος της μουσικής που ακούγαμε δεν ήταν το είδος που άκουγαν οι συνδιασκεδάζοντες. Και έτσι αποχωρήσαμε από τη πίστα δίνοντας τους το χώρο αλλά και την διαχείριση της μουσικής να διαλέξουν. Και μια και το μαγαζί ήταν τουριστικό είχε δίσκους για τα πάντα. Και φυσικά και παραδοσιακά δικά τους. Αρχίζουν λοιπόν να χορεύουν και να διασκεδάζουν και να περνάνε καλά. Και τότε...ο Γιάννης σηκώνεται, πλησιάζει μια κυρία που κάθεται μόνη της, και της ζητάει να χορέψουν. Σούσουρο...μα τι κάνει με αυτή τη μουσική. Γερμανικό φολκλόρ ας πούμε ή κάτι τέτοιο. Εντάξει ξέραμε ότι του αρέσει ο χορός, αλλά... εδώ τι γίνεται; Και τότε η αποκάλυψη... Χόρεψε όπως δεν μπορούσαμε να φανταστούμε ότι μπορεί να χορέψει κάποιος. Η δε γερμανίδα - ας πούμε έπαθε ένα σοκ...Μετά από τα 2-3 πρώτα λεπτά αφέθηκε εντελώς στα χέρια του ...Γιάννη. Και πάλι δεν ήταν τίποτα τυχαίο.. Βλέπετε σήμερα ο ...Γιάννης είναι επαγγελματίας χορευτής και εξωτερικός συνεργάτης - δεν ξέρω ακριβώς πως λέγεται - της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.

Και πόσα άλλα ακόμα... μπορώ να θυμηθώ. Και μαζί μου θα τα θυμηθείτε και εσείς. Φυσικά για μια ακόμα φορά θα πρωταγωνιστούν ο...Γιάννης και η ...Μαρία. Όσοι συμμετείχαν θα θυμηθούν τα περιστατικά και τα πρόσωπα που "φωτογραφίζονται" . Οι άλλοι απλά θα μάθουν τι έγινε. Σε εκείνη την εκδρομή έγιναν πολλά κάποια τα έχω ήδη γράψει εδώ...

Θα τα θυμηθούμε μαζί...

Μέχρι τότε.. τη καλησπέρα μου.

Μου ήρθε μια ιδέα...

Είμαι μάλλον από τους αρχαιότερους του σχολείου - γενικώς. (Μη σχολιάσετε... Ωραία) Θα σας ενδιέφερε σαν ιδέα να σας μεταφέρω αναμνήσεις από όλα αυτά τα χρόνια (μόλις 21 στο σχολείο - 1990 -1991 ήταν όταν πρωτοήρθα).
Υπάρχουν πάρα πολλά. Άλλωστε το κυβερνητικό απόρρητο αίρεται μετά 30 χρόνια... Για δες σύμπτωση και εμείς για 30 χρόνια μιλάμε. Βέβαια τα γεγονότα θα είναι πιο πρόσφατα και επειδή θα φωτογραφίζουν πρόσωπα και πράγματα θα ισχύσει το κλασσικό : όλες οι μαθήτριες θα λέγονται... Μαρίες και όλοι οι μαθητές θα λέγονται... Γιάννηδες. Τώρα αν κάποιοι θυμηθούνε κάποια γεγονότα καλώς. Θα προσπαθήσω - όσο με βοηθάει η μνήμη μου να τα τοποθετήσω και χρονικά. Και αν έχω και καμιά φωτό....(αφού το ξέρετε το "πρόβλημα" μου (κν βίτσιο) με το αρχείο) θα τις ανεβάσω.

Θυμάμαι το 1992 στη Κνωσσό που σας κυνηγούσα με τη φωτογραφική μηχανή τότε και μου γκρινιάζατε ότι σας κούραζα... να σας δω 20 χρόνια μετά που θα βλέπετε τις φωτογραφίες τι θα λέτε.

Θυμάμαι το 1995 (νομίζω) στα Ζαγοροχώρια - στις κολυμβήθρες ανάμεσα στα δύο Πάπιγκα - που με έκραζε ο...Γιάννης ότι η βιντεοκάμερα "δεν λέει" - τότε είχα πρωτοαγοράσει την Hi8 βιντεοκάμερα και το έπαιζα Γιαπωνέζος. Αν και έχω χάσει τα ίχνη του, θα ήθελα να τον δώ τώρα που θα δει το βίντεο μετά τόσα χρόνια...

Είπαμε : "Καταγράφουμε το παρόν - Δημιουργούμε τις μνήμες του μέλλοντος" Το κόστος είναι μεγάλο μια και δεν ζεις τη στιγμή αλλά το κέρδος είναι μεγάλο, μια και αφήνεις το ίχνος της στιγμής για το μέλλον. Αν θέλετε να δείτε την άποψη μου για την φωτογραφία κοιτάξτε εδώ...

Μείνετε συντονισμένοι.

Τη καλησπέρα μου.

Από που ξεκίνησαν όλα;

Ήταν το 1981 όταν ξαφνικά στην Αγία Παρασκευή "φύτρωσε" ένα μεγάλο τσιμεντένιο κτίριο, στη θέση ενός στρατοπέδου τεθωρακισμένων....
Ναι!!! Το οικόπεδο ήταν ένα από τα στρατόπεδα της περιοχής, και μάλιστα τεθωρακισμένων και μάλιστα ΤΟΥ τεθωρακισμένου του Πολυτεχνείου (ανεπιβεβαίωτη πληροφορία) Πάντως εκεί που είναι το πάρκινγκ ήταν η είσοδος. Και μετά το γκρι τσιμεντένιο κτίριο άρχισαν να μαζεύονται παιδάκια!!!! Και τότε όλοι κατάλαβαν ότι ήταν σχολείο αυτό το κτίριο.
Μεγάλο, σχεδόν ένα οικοδομικό τετράγωνο, με μια τεράστια πλατεία μπροστά και χωράφια... πολλά χωράφια γύρω γύρω. Είχα και άγρια πανίδα... Αμέ... Αλεπουδάκια, σκατζοχειράκια, χελωνίτσες, ναιιιιι όλα τα καλά. Και μετά ήρθε ο άνθρωπος και φύγανε τα ζωάκια...
(τέρμα το οικολογικό μήνυμα)

Τότε λοιπόν στο Ελληνικό Δημοτικό εμφανίστηκαν δύο ταξεις μαζί : η Α και η Β... (είπα αν δεν το φαντάστηκε κανείς). Και πίσω από τα παιδιά οι γονείς.

Γονείς που είχαν βρεθεί στη Γαλλία, είχαν αγαπήσει τη Γαλλία, και ήθελαν να δημιουργηθεί ένα διπολιτισμικό σχολείο στην Ελλάδα για να μπορέσει να φέρει κοντά τους δύο πολιτισμούς, τις δυο κουλτούρες. Γονείς που είχαν περάσει ώρες στους δρόμους μπροστά στο Γαλλικό Ινστιτούτο διεκδικώντας διάφορα πράγματα για το καινούργιο σχολείο. Γονείς που είχαν περάσει ώρες μπροστά στα γραφεί του Υπουργείου Παιδείας για να κατοχυρώσουν την ύπαρξη του νέου αυτού σχολείου. Πολλούς από αυτούς τους γονείς είχα την τιμή να γνωρίσω όταν βρέθηκα εκεί το 1990.

Και την πρώτη χρονιά βγάλανε την επετηρίδα του σχολείου... τον "ΑΙΣΩΠΟ". Μια πρωτοποριακή προσπάθεια - για τα δεδομένα της εποχής. Το σχολείο μας είναι πρωτοποριακό σε πάρα πολλούς τομείς. Να σας αναφέρω δυο τρεις και θα τα αναπτύξω σε άλλη φάση. Πρώτα απ' όλα στο παιδαγωγικό τομέα, είχαμε διαθεματικές εργασίες από το 1991 όταν το Υπουργείο Παιδείας τις "ανακάλυψε" το 2000. Εμείς τις κάναμε. Οι ανταλλαγές μαθητών ήταν κανόνας γιατί έτσι μπορούσαμε να βρεθούμε σε άλλες κουλτούρες και οι επισκέψεις σε σχολείο της Γαλλίας ήταν τακτικότατες. Μετά κατά το 200 πάλι το είπαν "αδελφοποίηση σχολείων" και το "ανακάλυψαν" και άλλοι. Το σχολείο μας εκμεταλλεύεται πάρα πολλές αρχές (σαν οίκημα) από αυτό που λέμε "βιοκλιματικές αρχές δόμησης" πολύ πριν γίνουν γνωστές από το πρώτο βιοκλιματικό μέγαρο (Μπόταση νομίζω το λένε - πίσω από το γήπεδο της Αλεξάνδρας) το δικό μας κτίριο φτιάχτηκε το 1979-1980 ενώ το Μέγαρο Μπόταση το 1990 - 91 νομίζω. Κάναμε το πρώτο συνέδριο στην δευτεροβάθμια για την εφαρμογή των νέων τεχνολογιών στην Εκπαίδευση το 2000 όταν οι άλλοι δεν ξέρανε τι σημαίνει νέες τεχνολογίες.

Ακούγεται υπερβολικό αλλά νομίζω ότι πρέπει να γνωρίζετε κάποια πράγματα από την ιστορία του σχολείου. Γιατί το οίκημα μπορεί να είπα ότι "φύτρωσε" αλλά το σχολείο πέρασε πολλές διαδρομές για να γίνει σχολείο.

Έτσι για να θυμηθούν οι παλιοί αλλά και να μάθουν οι καινούργιο. Να μπορέσουν να καταλάβουν τι σημαίνει παράδοση. Για να μπορέσετε λοιπόν να τα θυμηθείτε σας παραπέμπω σε δυο ταινιάκια:
Το ένα είναι ο ΑΙΣΩΠΟΣ σκαναρισμένος και "ταινιοποιημένος". Το ξετρύπωσε η Καραμπίνα Κατερίνα, φιλόλογος στο σχολείο μας πια και τι άλλο είναι το "ΑΠΟ ΤΟ LFH ΣΤΟΝ ΕΛΕΦΑΣ".
Είναι ένα ηχητικό λογοπαίγνιο που έκανε μια ομάδα αποφοίτων των πρώτων ετών αποφοίτων και έγινε ποδοσφαιρική ομάδα και προχώρησε ακόμα παραπέρα. Και αυτό είναι από παλιές φωτογραφίες "ταινιοποιημένες". Και εδώ τον μεγαλύτερο όγκο φωτογραφιών τον πήρα από το αρχείο του Δημήτρη Αναγνώστου (επίσης καθηγητή στο σχολείο μας). Μπορείτε να τα δείτε και τα δυο αξιοποιώντας τους συνδέσους στο "Φατσοβιβλίο".

Είμαστε περίεργοι...

Πέρασαν 30 χρόνια από τότε που το σχολείο πρωτοάνοιξε τις πόρτες του και εσείς βρεθήκατε στα θρανία του. Τα πρώτα απολυτήρια δόθηκαν το 1992. Πέρασαν 19 χρόνια από τότε.
Τι κάνατε όλα αυτά τα χρόνια; Ε!!!!
Πόσο προχωρήσατε; Ε!!!!!
Θα θέλαμε πολύ να μάθουμε νέα σας... να σας δούμε, και να θυμηθούμε... τα παλιά. Νομίζω ότι με έχει πιάσει μια γεροντίστικη, κουτσομπολίστική διάθεση. Παρόλα αυτά τώρα με όλες τις καινούργιες τεχνολογίες, το φατσοβιβλίο (κν facebook), το LinkedIn, το Hi 5 και όλα τα άλλα που κυκλοφορούν, μαθαίνουμε νέα σας. Και πολύ χαιρόμαστε.

Για να καταλάβετε τι γίνεται θα σας περιγράψω μια δικιά μου εμπειρία. Το 2000 βρέθηκα στα Γιάννενα όπου σπούδασα στο Πανεπιστήμιο σε μια προσπάθεια Reunion, μετά από 20 χρόνια - λέγαμε γιατί ήταν 21 στην πραγματικότητα -. Είχα μεγάλη αγωνία τι θα "έχουν πετύχει οι άλλοι". Τα δικά μου τα ήξερα αλλά όπως συνήθως γίνεται τα είχα υποβαθμίσει σε "τίποτα". Και πήγα και βρέθηκα με ανθρώπους που είχα να δω 18-19 χρόνια και σας πληροφορώ ότι το τελευταίο που με απασχόλησε ήταν τι έκανα - τι έκαναν. Ήταν τόσο μεγάλη η συγκίνηση που ξαναβρεθήκαμε , μιλάγαμε ασταμάτητα για ...μιάμιση μέρα και πάλι δεν τελειώσαμε. Δεν μπορώ να θυμηθώ περισσότερο έντονο συναισθηματικά γεγονός εκτός από τον Σεπτέμβρη του 2009 που βρεθήκαμε για τα 30χρονα. Από τότε δεν χάσααμε πλέον επαφή και εκμεταλλευτήκαμε τις νέες τεχνολογίες στο έπακρο.

Ελάτε λοιπόν από το σχολείο, που ξεκινήσατε. Το που φτάσατε είναι το τελευταίο. Ελάτε να σας δούμε και να μας δείτε. Ελάτε να γελάσουμε με αυτά που "μας κάνατε" αλλά και σας κάναμε. Δεν είναι ανάγκη να είναι κάτι οργανωμένο. Ελάτε έτσι να σας δούμε. Σας θέλουμε κοντά μας. Πείτε το και στους άλλους. Σε όλους όσους βλέπετε και επικοινωνείτε.

Θα γίνουν πολλά. Συναυλίες, εκθέσεις, παραστάσεις στο Μέγαρο μιας ροκ όπερας, κάποια αθλητικά γεγονότα. Ελάτε από εμάς να μας δώσετε ιδέες και να δούμε πως μπορείτε να γνωριστείτε μεταξύ σας.

Για σκεφτείτε το... Είμαστε πολύ περίεργοι να σας δούμε... Φέρτε και τα παιδιά σας να δούνε το σχολείο σας... Πω πω τι λέεωωωωω!!!! Αλλά τι να πω. Έχουμε ήδη μαθητές μαθητών μας και έρχονται και άλλοι... Αμέεεεε!!!

Τη καλησπέρα μου.

Τι άλλαξε;

Όχι πολλά. Δεν μπορώ να πω ότι έγιναν κάποιες εντυπωσιακές αλλαγές που να δικαιολογούν την επανεκκίνηση του blog. Αυτό που άλλαξε ήταν ότι...

ΦΕΤΟΣ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΛΕΙΝΕΙ 30 ΧΡΟΝΙΑ ΥΠΑΡΞΗΣ

...και έτσι είπα να ξαναξεκινήσω να γράφω. Αυτό γίνεται για να ενημερώνεστε. Αν θα παραμείνει... θα δείξει. Προς το παρόν θα αξιοποιηθεί αυτό όπως και το φατσοβιβλίο (κν Facebbok). Ίσως είναι από τις τελευταίες ευκαιρίες που έχουμε - έχετε, να μαζευτείτε και να γνωριστείτε. Οι εκδηλώσεις θα γίνουν κατά Μάϊο - οι κεντρικές - αλλά θα γίνουν και αρκετές άλλες κατά τη διάρκεια της χρονιάς.
Προς το παρόν πορευτείτε με μερικά βιντεάκια, που είχα ανεβάσει κατόπιν παράκλησης κάποιων από το 1992 και βρίσκονται στο φατσοβιβλίο. Μπορείτε να τα δείτε εδώ και εδώ.

Ότι άλλο θέλετε απλά το γράφετε...

Τη καλησπέρα μου.

Και εδώ ξανανανοίγει ο κύκλος....

Πολλά και ενδιαφέροντα θα γίνουν τους επόμενους μήνες...
Γι' αυτό ξανα - ανοίξαμε και σας περιμένουμε...

Να περνάτε να σας βλέπουμε...

Καλή χρονιά και χρόνια πολλά προς το παρόν.